Konum > Anasayfa > Edebiyat > Kağıt Kesiği

Kağıt Kesiği

21 Ocak 2010, 22:06 | 587 kez okundu


kağıt kesiğiÖfke, acı, heyecan, panik, yorgunluk, hüzün, kırgınlık, bezginlik, telaş, umutsuzluk gibi karmakarışık duyguları yenmiş olmanın sevinci ve bir günü deviriyor olmanın huzuruyla çıkageldim. Sabah toplantıda öfkeden ne yapacağımı şaşırmış olmam gerek ki şuursuzca elimdeki defteri avucumun içine vura vura kâğıdın avucumu kesmesini başarmış bulunmaktayım. Şu an canım çok yanıyor. Mikrop kapmasın diye ellerimi sürekli yıkamam ve elime kolonya dökme girişimlerim de cabası. Sanırım serde mazoşistlik var, tavır ve davranışlarımı tahlil edecek olursak acı çekmek hoşuma gidiyor gibi görünüyor. Kâğıt kesiği işte, sanki en kıymetli uzvum sol elimin ayası. Ekşi Sözlük’te “kâğıt kesiği” yazıp arattım, entry(kayıt,giriş)’ler hislerime tercüman oldu desem yeri.

Verdiği korkunç acının sebebi, kesiğin derin olmasının yanı sıra kâğıtta bulanan bazı kimyasallardanmış. Kesiğin farkına kimyasallar tepkime başlayınca varırmışız.Yazı yazdıracak derecede canımı acıtan şey, bende fobi haline dönüşmez umarım. Beyaz yakalı çalışanlar için iş kazası niteliği taşıyan önemli bir hadise nihayetinde. Olaya aynı zamanda farklı açıdan da bakmak istersek, kâğıt kesiğinin zaman içinde “mürekkep yalamış” tabirinin yerini “çok kâğıt kesiği olmuş” şeklinde alabilmesi gerçekçi ve mümkündür. Klişe ve rutinlerimizden bu vesileyle bir nebze arınmış olabiliriz nihayetinde. Linkin Park’ın “Papercut”, Yıldız Kaplan’ın da “Kâğıt Kesiği” isminde şarkıları varmış, araştırırken öğrenmiş oldum ben de. Nasıl bir yaradır, nasıl bir acıdır ki insanlara şarkılar yazdırmış.

“Yandı bu yürek kanıyor acıyor küçücük iki sözle Kâğıt kesiği gibi sızlıyor haydi naz etme de üfle, ne olur dökme ilacı çok acıyor elimi tut sadece üfle” “Aşk acısı kadar can acıtan bir şey varsa o da budur.” yorumu da yapılmış kâğıt kesiği için, her ikisi de sızım sızım sızlıyor ve öyle hemen iyileşmiyor. Ne alternatif acılar ne de türlü dezenfektanlar kar etmiyor, altta bir yerde aynı acı durmadan “ben buradayım” diyor. Helal olsun bana, ne kıymetli canım varmış ya da içimden yazmak gelmiş ki ufacık bir kesik için satırları dolandım da geldim sadede. Eğer bugün girizgâh faslında saydığım tüm o iç içe geçmiş duyguları yönetebildiysem, avucumun ortasındaki belli belirsiz çizik vız gelir bana. Ne de olsa “acılar adam eder adamı”.

Ayşe Dilsad Çetin
aysedilsad[at]gmail.com


aysedilsad Yazan: · Kategori: Edebiyat 
Ayse Dilsad Cetin
 
1983 Muğla doğumluyum, Aydınlı'yım. Üniversite dönemi ve sonrasındaki 3 yıllık çalışma hayatımın toplamında 7 yıl boyunca İzmir'de ikamet ettim. 2008 yılından bu yana iş değişikliği nedeniyle Bursa'da yaşamaktayım. İş-güç telaşından fırsat bulabildiğim anlarda yazmayı ve beğendiğim yazıları paylaşmayı seviyorum.
İlgili Etiketler : |

İlginizi çekebilecek yazılar:

Toplam 2 yorum yapılmış

  1. martenzit | 24 Ocak 2010, 21:54

    Sizin yazılarınızı özenle takip ediyorum. Gerçekten anlatış tarzınız çok güzel. Bazen birdiğimiz basit ayrıntıları da farklı sunuyorsunuz. Paylaşım için teşekkürler :)

  2. Ayşe Dilşad Çetin | 24 Ocak 2010, 22:44

    Bu güzel yorum için ben teşekkür ederim. Sayın editörüm, motivasyon konusunda tek geçiyorum bu siteyi :)

Yorum yazın:

Yazıya yorum yazabilmek için önce giriş yapmalısınız.