Neden
14 Ocak 2008, 00:07 | 373 kez okundu
uçup geldim yanına.
uzun, karanlık ve turuncu bir sonbahar günüydü…
uçup geldin yanıma.
uzundu, karanlıktı,
turuncuydu.
sessiz bir son bahardı
ince esiyordu rüzgar
hafif yağıyordu yağmur.
yol kenarında sular vardı
gözlerimde anlamsız bakışlar
bir taşa oturmuştum.
karşıma da yokluğunu koymuştum.
varlığından habersiz yaşıyordum
gittiğini, içimde bittiğini sanıyordum
uçup geldin yanıma
gözlerinde bembeyaz dokunuşlar
ellerinde ufacık kırıntılardan, toplama umutlar
sessiz bir sonbahardı.
yapraklar yağmur gibi akıyordu yol kenarlarından
gökyüzü sönüyordu uzaklardan.
sessiz bir sonbahardı, sessiz bir gün batımı.
yokluğundan bi-haberdim,
oysa satın almışsın varlığımı…
gökyüzünden kül yağıyordu
dudaklarımda adının dumanı yankılanıyordu
kalbimin varlığına çok uzak,
kendi varlığıma daha da ırak,
bir sonbahar günüydü
hava kapalı, soğuk, sönük, donuk
varlığından bi-haberdim
yokluğun zaten yoktu.
ben kurtulduğumu sanıyordum
ama her zamanki gibi unutulan kimse yoktu.
dilim dudaklarımda tadını ararken
sessizce uçup gelmişsin.
adını ufak ufak kırdım
yol kenarındaki serçelere attım,
benliğini tuttuğum gibi yolun ortasına fırlattım,
uzun süre unuttum sandım.
neden sonra ufacık bir kapı arasından
bakarken adına ve varlığına uzaktan,
yok sandığım her şey akıp gitti içimden
o zaman anladım.
yok sandığım sen
uçup gelmişsin içime.
sessizce.
hoş geldin…
neden?
Zeynep Bal
zebnep[at]gmail.com

Yazan:




evet uçup gittiniğini sandığımız bazı şeyler hiç ummadığımız anlarda karşımıza çıkabiliyor o zaman anlıyoruzki aslında uçup gitmemiş sadece üstünü örtmüşüz örtüncede uçup gittiğini sanmışız.paylaşımın için teşekkürler :)) yüreğine sağlık