Konum > Anasayfa > Öykü > Uyuyorum Gözlerim Açık

Uyuyorum Gözlerim Açık

6 Ağustos 2011, 20:47

Gezinip duruyor kafamda, adımlarını dolaştırarak…Düşününce daha duyulur olur ayak sesleri, düşünmüyorum o yüzden, uyuyorum gözlerim açık. Maskelerimizi takıyoruz sırayla, çok konuşan kızı mı soruyorsun, O bendim işte, çok konuşuyordu, şimdi uyuyor, gözleri açık…Neden mi ? Henüz bir neden yaratmamıştır. Oysa kolaydır nedenler yaratmak, pamuklara sarılıdır nedenlerimiz, küçücük şeylerle kandırıp dururuz kendimizi. Küçüçük şeylerle mutlu oluruz, bir o kadar da küçük şeylerden kırıldığımızı farketmeyiz… Küçük ve bilmemiz gereken bir ayrıntıdır karşımızdakinin bize benzemediği, tarafımızdan büyütülmesi çok kolay küçük bir ayrıntı. Bizim fikirlerimizi bizim gibi göremediği için kalkanlaştırdığımız nedenlerin önüne bir de duvar öreriz ki daha çok anlaşılmayalım…Hatta yanlış anlaşılalım, karanlık iyice üzerimize çöksün…
Nedenlerimi parçalıyorum bu yüzden, kim olduğumu unutmadan ve kim olduğunu bulmadan nedenleri içime sokmak ikimize de haksızlık olur. Soru sormak yok, nedenler yok, uyuyorum; gözlerim açık. Düşünceleri sıcak, gözlerinden bulutlar geçiyor. En azından koşmayacağını biliyorum, orada durup yağmuru bekleyecek. Sessizlik ne kadar yalnız, zaman ne kadar yavaş sessizliği dinlerken ve ben uyuyorum, gözlerim açık, aklından geçenleri görüyorum tek tek. O kadar çok farklı yoldan gitti ki, hangisine döneceğimi bilemiyorum, düşüncelerini bildiğimi sandığım halde; pusulam hep soğuğu gösteriyor. Elimde olmadan merak ediyorum, henüz erkense yarın neden geç oluyor “zaman” ? Gözlerim açık, uyuyorum işte, hadi yağmur başlasın artık gecikmeden; kırılsın, yumuşasın şu ayaz.

Yürümeye devam edecek biliyorum. Bazen adımları öyle sert olacak ki bıraktığı izleri görmezden gelmeye alıştıracağım kendimi, bana bakıncaya kadar. Dayatılmış düşüncelerin altına girmeyeceğim hayır…Ben bilmek istediğimi bekliyorum. Neyi istediğimi biliyorum. Ama yürümeye devam ederse sessizliğin siyahını giyinerek, o zaman buz gezdireceğim duygularımda ki uyandığımda hala gerçek bizi bulamamışsak ruhum acımasın.

 

Deniz Ilke MacLeod


Deniz İlke MacLeod Yazan: · Kategori: Öykü 
Deniz İlke MacLeod
 
1985 yılında Edirne'de doğdum. Trakya Birlik İlköğretim Okulu'nda başlayan eğitimim, Özel Tekirdağ Koleji, Edirne Özel Beykent Koleji ve Edirne Anadolu Lisesi'nde devam etti. Lisans eğitimini 2003-2007 yılları arasında Ankara Üniversitesi - Japon Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı'nda sürdürdüm. 2008-2010 yılları arasında Köy-Koop Merkez Birliği'nde Halkla İlişkiler Uzmanı ve AB Proje tercümanı, proje asistanı olarak görev yaptım. 2010 yılında eğitimini sürdürmek için Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşamaya başladım, 3 ay süren dil eğitimimin ardından, College of Mount Saint Vincent'da İşletme Yönetimi derslerine katıldım. Edebiyata, sanata olan ilgim küçük yaşlarda başlamıştı, ilk kitabım olan "Okuduklarınızdan mıyım?" Ailemin ve Türk Kütüphaneciler Derneği Edirne Subesi'nin desteği ile 2003 yılında basıldı. ilkokul zamanlarından bu yana şiir ve düzyazı olmak üzere 15'ten fazla Edirne İl Birinciliği, Kurum Birinciliği ve Dergi Birinciliklerine ilişkin ödüllerim var. Eğitimime Avrupa dilleri alanında devam etmeyi planlıyorum. Şuan da freelance çeviriler yaparak; deneyimlerimden, yaşadıklarım, yaşamadıklarım ve yaşayabileceklerimden yola çıkarak; başka kültürlerin yaşamlarını gözlemlediğim, derlediğim düşünce ve duygularımı kağıda dökerek yazı hayatına devam ediyorum.
İlgili Etiketler : | |

İlginizi çekebilecek yazılar:

Yorum yazın: