Ayışığından Hallice

2 Aralık 2010, 17:42


O huysuz küçük kız çocuğuyum şimdi

Korkuyorum…

Yüzüme çapran kar tanelerinden irkilircesine kapatmışım gözlerimi

Var gücümle sıkmışım göz kapaklarımı

Avuçlarımı sımsıkı kapatmışım

Boyalı tırnaklarım avuçiçlerimi kanatıyor ılık ılık

Bu can acısından garip bir haz alıyorum

Bozuk bir musluk misali damlıyor cansuyum kaygan zemine;

Tıp tıp tıp…

Bu huzursuz melodi uykumu getiriyor

Gayri ihtiyarı gözlerimi kapatıyorum

Ardına kadar açılmış ter bezlerimden içeri sızıyor uyku

Bu hoşuma gidiyor…

Bilinç dünyamın tüm anahtarlarını bu davetsiz misafire teslim ediyorum

O’nu görüyorum;

Kırmızı birikintinin içinden bana doğru yürüyor

“Hayat kadar gerçek”; varla yok arasında…

Uzanıyorum,

Boşlukta süzülen elim bu “kanlı canlı” siluete çarpıyor

Çarpışmanın etkisiyle bir damarım parçalanıyor

O “hayalperest siluet” bu kırmızı geçidi fırsat bilip bedenime sızıyor

Ben bu tozlu hiçlikte süzülürken

O yavaş yavaş evinin yolunu tutuyor…

Zeynet Öztunca
İstanbul Üniversitesi
İngiliz Dili ve Edebiyatı



İlginizi çekebilecek yazılar:

Yorum yazın: