Ayışığından Hallice
2 Aralık 2010, 17:42

O huysuz küçük kız çocuğuyum şimdi
Korkuyorum…
Yüzüme çapran kar tanelerinden irkilircesine kapatmışım gözlerimi
Var gücümle sıkmışım göz kapaklarımı
Avuçlarımı sımsıkı kapatmışım
Boyalı tırnaklarım avuçiçlerimi kanatıyor ılık ılık
Bu can acısından garip bir haz alıyorum
Bozuk bir musluk misali damlıyor cansuyum kaygan zemine;
Tıp tıp tıp…
Bu huzursuz melodi uykumu getiriyor
Gayri ihtiyarı gözlerimi kapatıyorum
Ardına kadar açılmış ter bezlerimden içeri sızıyor uyku
Bu hoşuma gidiyor…
Bilinç dünyamın tüm anahtarlarını bu davetsiz misafire teslim ediyorum
O’nu görüyorum;
Kırmızı birikintinin içinden bana doğru yürüyor
“Hayat kadar gerçek”; varla yok arasında…
Uzanıyorum,
Boşlukta süzülen elim bu “kanlı canlı” siluete çarpıyor
Çarpışmanın etkisiyle bir damarım parçalanıyor
O “hayalperest siluet” bu kırmızı geçidi fırsat bilip bedenime sızıyor
Ben bu tozlu hiçlikte süzülürken
O yavaş yavaş evinin yolunu tutuyor…
Zeynet Öztunca
İstanbul Üniversitesi
İngiliz Dili ve Edebiyatı
İlginizi çekebilecek yazılar:
Yorum yazın:

Yazan:



