Neden Vazgeçmiyoruz…

4 Mayıs 2008, 20:01 | 269 kez okundu



Her gün yeni yollar keşfediyorum

Yeni yaşamlar, yeni hazlar

Yepyeni insanlar tanıyorum her gün

Yeni yüzler, yeni hüzünler

Tanrının ne çok yüzü varmış diye söyleniyorum kendi kendime

Her gün yeni korkular biriktiriyorum sana dair düşlerimde

Yeni işkenceler ve o işkencelere maruz

Metabolik anksiyeteler…

 Yüzün  ellerime düşüyor  her sabah

Ellerim yabancı oluyor sonra kendi bedenime

Helezonik bir yapı oluyorum sonra kendi eksenimde

Orijinim yok,doğuda kalıyor her zaman başlangıç noktam

Doğu ise sen oluyorsun….

Sözcükler kalıyor dilimin cebinde

Ağzımın kenarında mutsuz terimler, aşk, sevgi, cinnet ve cinayet gibi

 Saçlarından gelen organik bir rüzgar dağıtıyor intiharımı

Geometrik olmayan bir şekil oluyorum seninle

Adi bir difle çözüyorsun beni hacmim kütleme aykırı

Elimde Harezmi beynimde sıfır sen olmak ne zor şey…

Çocuk yüzüne örtü oluyorum sonra

Ve sana bir yağmur yağıyor, artık iklimsiz bir coğrafya oluyorsun

Kimliksizliğim gibi senden de nefret ediyorum

Peki;

Neden vazgeçmiyoruz bu hasta sevgiden

Çünkü;

Aşk her zaman bulunabilecek bir şey değil de bu yüzden…

Sevgilerle,


Cengiz Yılmaz
Biyoloji
Dicle Üniversitesi

 

İlginizi çekebilecek yazılar:

Bir yorum var

  1. Bayhan EKİCİ | 15 Mayıs 2008, 18:10

    mükemmelllll olmuş.. daha da bi şey demiyorum.. biyolojik terimler de katman daha bi hoş olmuş.. ben bugün keşfettim burayı.. sanki yolumu kaybetmiş de, tekrar bulmuş gibiyim şimdi.. bu siteden çıkmam artık ;)

Yorum yazın: