Neden Vazgeçmiyoruz…
4 Mayıs 2008, 20:01 | 269 kez okundu
Her gün yeni yollar keşfediyorum
Yeni yaşamlar, yeni hazlar
Yepyeni insanlar tanıyorum her gün
Yeni yüzler, yeni hüzünler
Tanrının ne çok yüzü varmış diye söyleniyorum kendi kendime
Her gün yeni korkular biriktiriyorum sana dair düşlerimde
Yeni işkenceler ve o işkencelere maruz
Metabolik anksiyeteler…
Yüzün ellerime düşüyor her sabah
Ellerim yabancı oluyor sonra kendi bedenime
Helezonik bir yapı oluyorum sonra kendi eksenimde
Orijinim yok,doğuda kalıyor her zaman başlangıç noktam
Doğu ise sen oluyorsun….
Sözcükler kalıyor dilimin cebinde
Ağzımın kenarında mutsuz terimler, aşk, sevgi, cinnet ve cinayet gibi
Saçlarından gelen organik bir rüzgar dağıtıyor intiharımı
Geometrik olmayan bir şekil oluyorum seninle
Adi bir difle çözüyorsun beni hacmim kütleme aykırı
Elimde Harezmi beynimde sıfır sen olmak ne zor şey…
Çocuk yüzüne örtü oluyorum sonra
Ve sana bir yağmur yağıyor, artık iklimsiz bir coğrafya oluyorsun
Kimliksizliğim gibi senden de nefret ediyorum
Peki;
Neden vazgeçmiyoruz bu hasta sevgiden
Çünkü;
Aşk her zaman bulunabilecek bir şey değil de bu yüzden…
Sevgilerle,
Cengiz Yılmaz
Biyoloji
Dicle Üniversitesi
İlginizi çekebilecek yazılar:
Bir yorum var
Yorum yazın:





mükemmelllll olmuş.. daha da bi şey demiyorum.. biyolojik terimler de katman daha bi hoş olmuş.. ben bugün keşfettim burayı.. sanki yolumu kaybetmiş de, tekrar bulmuş gibiyim şimdi.. bu siteden çıkmam artık ;)