Sur Vakti Esrarkeş Demirler
18 Ocak 2010, 11:12 | 448 kez okundu
Bu aralar,
çekimlenmemiş fiil barındıran çocukluğumun,
şimdiki zamanına dokunmak istiyorum…
Ve ardından,
telaşlı bir şekilde gitmek istiyorum,
olur olmaz kendine dökülen nehrin kıyısına.
Geçmiş zamansızlığımla,
kendine akan nehre,
ben cebimdeki ufacık düş sandalıyla akmak istiyorum…
Unutulmuşluktan yedi katmanı yosun tutan,
geniş zamansız eksikliğimle…
Ardından gün erteleri bağlanırdı eksikliğime,
ve o günlerde yağmur,
iliğimi diriltmekle meşgul olurdu…
Elimde,
üzerinde ismim yazan bir şemsiye
ve şemsiye altında
kahkahalar,
bağırışlar,
ve çığ-lık-lar…
O günlerde yağmur o kadar ağırdı ki,
ani bir hareketle bu sesleri,
damlalarına hapsedip,
kurtarabilirdi beni.
Fakat damarlarıma işledi,
ağır toplu serum gibi…
Her yağmur sakinliğinde
kapatır dükkanı,
çoğul sesler satan Cevdet Usta…
Her yağmur yağdığında,
acının farklı seslerini karşılarım,
yüz çatlaklarımla…
Ve hiçbir sonbahar yoktur ki benim,
sur vaktinde esrarkeş demirler arasına sıkışan
genç cesetler görmediğim…
Yazan: YurdaerKisin · Kategori: Edebiyat, Şiir
Yurdaer KİŞİN
İlgili Etiketler : Edebiyat | Şiir | yalnızlık
İlginizi çekebilecek yazılar:
RG Kullanıcısı
RG Yazarı Olmak
Radikal Genç'te Nasıl Yazı
Yazarım?
En Son Yazılanlar
- Singer’den Şirinler’e Frigler
Hangimiz sıkılıp, bunaldığımızda “Gün olur, alır başımı giderim.” demiyoruz ki, Orhan Veli gibi. Nefes almaktan bıktırdıklarında, hangimi
- Bilgi İşçileri
Bilenler bilir "1932 Lunch Break, building of rockefeller" fotoğrafın, zamanın inşaat işçilerinin altmış dokuzuncu katta öğle yemeği yediği
- Şimdi Cesarete İhtiyacımız Var
Bu yazının çıkış noktası, artık Anadolu toplumunda sağduyunun ve kardeşlik bağlarının geleceğine yönelik kuşkuların, süre gelen kardeşlik ed
- Nasıl Bir Aşk?
Hayatı boyunca sarılmıştı adeta yalnızlığa. Ona göre yalnızlığın adını da Gülbahar koymuştu. Öyle bir gitmişti ki onu bilmeden. Gidince ağla
- Kuyucaklı Yusuf ve Sabahattin Ali Üzerine
Sabahattin Ali Türk edebiyatına olan saygıma yeni bir boyut kazandırdı. Son okuduğum romanı ve aslında S. Ali’nin 1937’de yazdığı ilk romanı
- Hrant
Bir insan ömrünü neye vermeli Harcanıp gidiyor ömür dediğin. Yolda kalan da bir yürüyen de bir Harcanıp gidiyor ömür dediğin Zülfü Livaneli
- Yağmur Hikayesi II
Hayatın bir yerlerine, köşesine ya da berisine kendini yerleştirmek kolaydır. Bir adamsanız ve yağmur yağıyorsa, bir tente altında bulunan i
>> Tüm Yazılar
>>RG'nin Sponsoru Olduğu Tüm Etkinlikler
RG Sosyal Ağlar
İnanılmaz etkileyici bir yazı. teşekkürler Yurdaer
Asıl ben teşekkür ederim. Beğendiğine sevindim…
hakikaten ufuk açıyor…..