Konum > Anasayfa > Politika, Politika > Milliyetçilikle Vatanseverliğin Zıt Tabiatı

Milliyetçilikle Vatanseverliğin Zıt Tabiatı

28 Haziran 2010, 21:23 | 542 kez okundu


Hayatımda ilk kez bir işkence maduruyla tanıştığımda kanım donmuştu. Vatanımı çok sevmekle birlikte, devlete olan güvenimi de işte o gün yitirdim. Tecavüz eden, elmacık kemiklerini morartan, karşımdaki kadının gözlerindeki ışığı alıp götüren bir devlet vardı karşımda.

Gördüklerime inanamamıştım. Benim ülkem çiçekten böcekten, sarı saçlı bebekten bile daha güzeldi. Ne olmuştu da karşımdaki sarı saçlı kadının dişlerini dökmüş, yüzündeki gülümsemeyi belki de bir daha geri gelmeyecek şekilde alıp götürmüştü.

Ne olmuştu?

“2009 çıkaaaar iki sıfırı toplaaa 2yle 9u etti mi on bir”

Milliyetçilik üzerine yazmak oldukça zor aslında. Bir sürü güzel insanı istemeden de olsa kırabilirsiniz. Yanlış anlaşılabilirsiniz. Kimileri size sinir de olabilir. O nedenle neresinden tutsanız, zordur milliyetçilik üzerine yazmak/konuşmak.

O yüzden akıllı olan da öyle ortalıklarda kolay kolay konuşmaz bu konuda. Bu vesileyle de bu yazıya öyle çok da akıllı olmadığımı itiraf ederek başlıyorum.

Kendi işimi kolaylaştırmak adına başka bir itirafla da devam ediyorum: Hiç milliyetçi olmamakla ilgili oldukça da vatansever olduğumu hissediyorum.

Ama benim vatanseverliğim öyle 2yle 9u toplayıp 11 bulan, üstüne de 29 ekleyip partisinin 40. Yılını kutlayan türden bir vatanseverlik değil. Evet, Devlet Bahçeli’den bahsediyorum. Eğer bu konuşmayı izlemediyseniz mutlaka izleyin. (*)

Benim vatanseverlik anlayışım Türk milleti için nasıl ölüp biteceğimi, ya da kaç milyon kişilik bir facebook grubu kuracağımı tasarlayan bir milliyetçilik anlayışı da değil.

Şehitler ölmez vatan bölünmez diyeninden de… Ölüyor arkadaşlar şehitler. Bir bir ölüyorlar. Gencecik yaşta toprağa karışıyor, bir daha da gelmiyorlar. Şehitler ölmez vatan bölünmez de kendi kendimizi teselli etmek için söylediğimiz bir tekerlemeden öteye gitmiyor. 30 küsür yıldır birer birer ölüyorlar.

Arkalarında gözü yaşlı aileleri, devletten de bağlanan bir miktar şehit maaşı kalıyor. Çocukları kalıyor, nişanlıları… Ölüyorlar. ..

Benim vatanseverliğim Şehitler Ölmesin hatta Şehitler Olmasın diyen türden. Asacağız, keseceğiz, üstlerine tanklarla yürüyeceğiz diyen gerçek milliyetçilerle işte bu noktada ayrılıyorum.

O yüzden milliyetçilikten tepeden tırnağa haz etmiyorum.

Ölümle bezenmiş bir soruna ölümle cevap veren bu anlayışın 5 metre ötesinden bile geçtiğimde mutsuz oluyorum.

Ve ister istemez şu soruyu soruyorum:

Şehitler da bu “vatanın evladı” değil mi? Neden kimi vatan evlatları, facebook gruplarından sanal bir milliyetçilik narası atarken, kimi vatan evlatları ölüyor hiç görmediğimiz topraklarda?

Niye kaybediyoruz onları, tabutları yürürken de gurulu bir hüzünle uğurluyoruz hepsini. Teker teker…

Türk Devleti’nin Güneydoğu politikasıyla çok barışık olmadığım için çevremde genellikle “Kürtçü” olmakla suçlanırım. Cümlemi bitirmeme izin verseler PKK’nın da güneydoğu politikasıyla barışık olmadığımı anlatacağım bir grup insan tarafından da çoğu zaman “bu işlerden zerre kadar anlamamakla”  suçlanmışımdır.

Ama ben şimdi size başka bir hikaye anlatacağım.

Ben gerçek vatanseverlerle, bu işlerden gerçekten anlayan insanlarla nasıl tanıştım?

Ben gerçek vatanseverlikle, Allah muhafaza, üye olmadığım o facebook gruplarında değil,

sokaklarda tanıştım.

Güneydoğu’da zorunlu göçe tabi tutulmuş, bu süreçte okullarından, arkadaşlarından oldukları için psikolojileri zarar görmüş çocuklar için gönüllü çalışan insanlar sayesinde,

Hapishanede vergi verdikleri devletin polisi tarafından işkence gören insanlar için eylem yapanlar,

İnsan ticaretine maruz kalan gencecik erkekler ve kızlar için mecliste lobi çalışmaları yapan feminist kadınlar sayesinde tanıştım.

Bitti mi? Hayır?

Aile içi şiddet, töre cinayetiyle ilgili çalışan ve tek kuruş para almayan avukatlar,

Vicdani retçiler için imza toplayan aktivistler sayesinde tanıştım.

Çünkü hepsi, yaşadığı çevrenin sorunlarını tespit etmiş ve yaşadığı çevreyi nasıl daha iyi hale getirebileceğinin tasarısını yapmış, yorulmamış bir de bununla ilgili çalışmaya başlamış

Gerçek vatansever insanlardı.

Yaşadığı çevreyi “koşulsuz” sevmişti bu insanlar. Her koşulsuz sevgi gibi,   bu da onları sevdikleri şeyi daha güzel hale getirme konusunda adım atmaya itmişti.

Gerçek vatanseverler evlerinde oturmamış, risk almış, sokaklara çıkmışlardı.

Benimle “bölücü” diye dalga geçen, “Kürt”çü diye sinir olan insanlara da işte şu nedenle itirazım var. Hatta bu yazıyı biraz da onlar için yazdım.

Yanlış anlıyorsunuz. En kötüsü dinlemiyorsunuz.

Yaşadığım yeri, insanları, yaşadığım yerin sorunlarını bile sevdiğim için bu konuda kafa yoruyorum, yazıyorum, sivil toplum faaliyetlerine katılıyorum.

Ama milliyetçiliğin iddia ettiğinin aksine, yaşadığımız yerin öyle çok da toz pembe bir yer olduğunu düşünmüyorum.

Yaşadığımız bu güzel yerde işkence de var, ayrımcılık da var, yolsuzluk, kanunsuzluk tecavüz, insan ticareti, homofobi… Sayamadığımız kadar çok dikenli tel var.

Eğer seviyorsanız böyle sevin. Koşulsuz sevin. Yaşadığınız yerin başka yerlerden üstün olduğunu iddia etmektense sorunlarıyla olduğu gibi sevin.

Öylesine çok sevin ki…

Bu sevgi sizde bir tür kaşıntı yaratsın. Yerinizde duramayın. Adım atın.

Benim vatanseverliğimin dili bu. En azından benim için vatanseverlik bu.

Yoksa bulun Türkiye Cumhuriyeti’ni en çok seven 1 000 000 kişiyi. Ne değişti? Düşünün Türk’ün Türk’ten başka dostu olmadığını. Noldu? Yalnız kaldınız. Elinize ne geçti?

Vatanseverlik midir bu yoksa milliyetçilik mi?

Kendi kafanda “senden” olduğuna karar verdiğin bir grup insanın haklar, özgürlükler, yetiler bazında bir başka grup insandan daha ayrıcalıklı olduğunu savunmak. Bence bunun adı milliyetçiliktir.

Kimi insanlar öldüğünde üzülmek, kimileri öldüğündeyse hiçbir şey hissetmemek.

Ölümü meşrulaştıran milliyetçilik mi?

Kendini eylemde var eden bir vatanseverlik mi? Önemli bir hayat tercihi bu aslında.

Siz karar verin..

Semanur Karaman
Tarih ve Uluslararası İlişkiler Bölümü Öğrencisi
Koç Üniversitesi


skaraman Yazan: · Kategori: Politika, Politika 
Semanur Karaman
 

İlgili Etiketler : | | | | |

İlginizi çekebilecek yazılar:

Yorum yazın:

Yazıya yorum yazabilmek için önce giriş yapmalısınız.