“Intimate Enemies” ve Öldürme Üzerine
23 Mayıs 2008, 23:40 | 264 kez okundu
“1 kasım 1954′de 130 yıllık Fransız işgalinden sonra Ulusal Özgürlük Cephesi (FLN) Cezayir’de ayaklanma başlattı. FLN, özgürlük anlaşmalarını amaçlıyordu. Fransa 500.000 genç asker göndererek cevap verdi. 1959′da BM kriterlerine rağmen Fransa Cezayir’de askeri operasyona başladı.”
Çoğumuz bu konuya yabancı değil belki ve kimimiz de birhaber. Televizyon ve gazetelerde her gün görmeye alıştığımız ölüm ve savaş haberleri bizi ne kadar etkiliyor? Bir insan diğerini gözünü kırpmadan öldürdüğünde biz ona katil diyoruz, peki neden yüce bir amaç için ya da bir savaşta binlerce ve belki milyonlarca insan birbirini katlederken buna seyirci kalabiliyor, hatta alkışlıyoruz? Elinize bir silah verip hiç tanımadığınız bir insanın en temel insan hakkı olan ‘yaşama hakkı’nı gasp etmeniz istense ne derdiniz? Muhtemelen nedenini sorarız, peki ama neden sebebini sormaya gerek duymadan HAYIR diyemeyiz? Böyle bir hakkımız olmadığı için mi yoksa gururumuza yediremediğimizden mi? Bunun adı ister savaş, ister töre, isterse de toprak kavgası olsun; anlayamadığım tek şey şu: NEDEN?
Doğadaki hiçbir yaratık karnını doyurmak ve kendini savunmak dışında bir nedenle bir diğerini öldürmez. Peki biz insanlar kendimizi ne sanıyoruz ki bu hakkı kendimizde görüyoruz?
Fransa – Cezayir savaşını anlatan “intimate enemies(düşman kapıda)” filmini izlerseniz sanırım beni daha iyi anlarsınız.
Fransa savaş sırasında Cezayir’e iki milyon asker gönderdi. Buna rağmen Cezayir 1964′te bağımsızlığını kazandı.
Peki buna ne demeli, bir ülkenin zaten hakkı olan bağımsızlık, sanki her daim tekrar kazanılmak durumunda kalınıyor. Irak, İsrail – Filistin, Afganistan, ve en acısı da belki Türkiye… geriye evrim mümkün mü bilmiyorum. Milletler teorisinde aslında öyle bir teori var mı bilmiyorum? Artık neye karşılık geliyorsa literatürde…
İlginizi çekebilecek yazılar:
Yorum yazın:
Sosyal Ağlar
RG Kullanıcısı
Bir Bakışta RG
Öğrenci Özgürlük çocuk ödül ölüm üniversite İnsan Şiir Aşk abd acı AKP alevi Anayasa anne arkadaş ayrılık Başörtüsü baba Dünya darbe değerler deneme deniz devlet Eğitim Edebiyat Ekonomi Facebook Felsefe film güncel gdo gece gelişim hayal hayat Hayyam hikaye huzur istanbul Kültür Kürt Kadın kadın hakları kahve kapitalizm Kar karl marx katliam kaygı korku kurultay Müzik madımak Mavi MHP millet mutluluk osmanlı sessizlik sevgi Sinema sitem Siyaset soğuk sonbahar Türban Türk Türkiye Tanrı Tarih Toplum tutku umut umutsuzluk vatan YÖK Yaşam yalnızlık
WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck and Luke Morton requires Flash Player 9 or better.
En Son Yazılanlar
- Umuda Yolculuk
Hayatta karşı cins ile olan ilişkilerimize baktığımızda, iki tarafın birbirine üstünlük kurma çabasını görürüz. Bu çaba bir tarafın zaferiyl
- Kozumu paylaşırım ama Pozumu asla!
Güçsüzler, "defolup gidin hayatımdan" der. Ben ise "defolup gidiyorum siz rahatınızı bozmayın" demeyi tercih ediyorum. Fena mı ediyorum? Ad
- Kayalıklardan Suya Bırakılan Cümleler
Sanırım küçük yaşlardaydık... Hayal kırıklığının anlamını henüz bilmiyorduk.. Dünya boylu boyunca önümüze uzanmış, bütün isteklerimizi gerçe
- İlahi Komedya
İlahi Komedya, Dante tarafından 14. yüzyılın ilk yarısında yazılmış, İtalyan edebiyatının en meşhur epik şiiri ve dünya edebiyatının önemli
- İçimdeki Buzdan Kadın
[caption id="attachment_2113" align="alignleft" width="300" caption=""][/caption] Bir öyküm vardı. Uzun zaman önce yazmaya başladığım. En in
- Feminizme En büyük Darbeyi Kadın Dedikodusu Vurdu
-Ya sonra işte o da o çocuğun evine gitmiş onu yapmış bunu yapmış. Zaten geçen hafta da onla şunu yapmıştı. Bence bi dahaki hafta da şununl
- Masalları ile 21.yy İstanbul’u – 1
"Demir, Demir ve Gamze Demir bilindik hergün yanından geçtiğiniz, kimi zaman küçük bir tebessümle selam vereceğiniz ama çoğu kez fark etmiye
- Kimsem ol
Beni al, Vur! Vur beni gecelerine... Uykusuzluğum sesindendir, Düşlerim renginden... Hep bir maviyi anımsat bana, Yitirdiğim bir günde, bula
- Küçük Kızın Güncesi-2
Beklenen gün gelmişti... Konuşmalarından sonra koskoca 32 saat kalmıştı büyük buluşmaya. Ve o 32 saat geçmişti işte. Birazdan caddenin karşı