gündemden inciler
19 Kasım 2008, 16:47 | 261 kez okundu
Önce susmak istiyor insan, sessizce izlemek gelişmeleri. Ama öyle bir gündem ki önümüze sunulan, bırakın susmayı haykırası geliyor insanın.
Artık elim televizyona giderken büyük bir çelişki yaşamaya başlıyor, birde saat haber saatiyse eğer…
Ülkem karışmış, yerle bir olmuş insanlık. Sokaklar aç insanlarla dolup taşmış. Elektrik yetmemiş, gözler doğalgaza uzanmış, oradan suya ve belki de çok yakında havaya…
Yeni bir kriz hâkimmiş dünya piyasalarına. İster istemez düşüyor soru akıllara:
Benim ülkemde kriz ne zaman bitmişti ki?
Eee ne duruyor büyüklerimiz o zaman, bir zam daha, hadi bir daha, bir daha…
Yetmedi mi, çıkar o zaman bir işçi daha, bir daha, olmazsa bir daha…
Milletin temsilcisi rolünü üstlenmiş zavallılar meclis kapısı önünde bağırmakta:
‘‘ Maaşlarımızın yarısını keserlerse biz nasıl geçineceğiz, böyle bir şeyin lafı bile edilmemeli’’
Peki, benim sözde temsilcim ne kadar maaş alıyor?
9milyar!
Yarısı?
4.5 milyar…
Düşünebiliyor musunuz, bizler hiç utanmadan sözde temsilcilerimizin 1 ay içinde 4.5 milyar parayla geçinmelerini istiyoruz.
Yok artık!
Peki, benim ülkemde asgari ücretle çalışan bir kişi bir ay boyunca ailesini kaç parayla geçindirmeye çalışıyor?
Yaklaşık olarak 500 milyon!
Neyine yetmiyor!
Bir de seçim arefesinde yığarlar kapılarına tonlarca kömürü, al sana yine oylar Gökçek’e!
Yolum yok, suyum yok, eğitimim paralı, evime doğru düzgün ekmek girmiyor ama birkaç parça kömürle silinir hafızam, unuturum yokluğumu, yoksulluğumu, onların çocukları yurtdışında eğitim görürken okula gönderemediğim çocuğumu.
Çünkü balık hafızalıyım ben!
Bir daha vurun tokadı, yüzüm alışmış zaten kızarmaya.
At bakalım o zaman bir kömür poşeti daha!
Böylece tamamen unutalım hadiseyi.
Ver kömürü, al oyumu!
Sözde muhalefet ne yapmaktadır peki bu sıralarda?
Çok ciddi işlerle uğraşmakta elbette. Daha birkaç ay öncesine kadar türbana karşı çığırtkanlık yapıp, bu Atatürk’ün ülkesine yakışıyor mu deyip al eline bayrağı fırla sokağa diye halkı gaza getiren Baykal, partiye katılım ve üye kayıt kampanyasının tanıtım töreninde üzerinde kara çarşaflar bulunan kadınlara gayet samimi bir tarzla rozet takıyor!
Laik Baykal!
Atatürkçü Baykal!
‘Gel ne olursan ol gel’ci Baykal!
Bir de lüzumsuzluğu açıkça ortada olmasına rağmen söndürülemeyen ampuller var tabii ki!
Al silahı, vur beline mantıksızlığıyla kardeşi kardeşe öldürtmeye meyilli sayın ampuller!
Bir cafeye bomba koyup birçok kişinin yaralanmasını terör suçu saymayıp yalnızca 10 ayla cezalandırıp, elindeki taşı polise atan henüz 13–14 yaşlarındaki çocukları azılı terörist ilan edip 23 yılla yargılanmalarına göz yuman sayın… lar.
Sonuçlar üzerinden hareket edip cezalandırmak da bir yol biçimidir ancak sormak lazım önce, bu çocuğun neden taş var elinde? Bu çocuk neden bu kadar hınçla doldu, bunlar ne zaman oldu, hangi koşullar altında. Biz ne kadar suçluyuz? Biz nerde yanlış yaptık.
Bunlar büyük sorulardır ama cesaret isteyen, insanı çözüme götüren sorular.
Yani seçilmesi her zaman için unutulan, zor gelen sorular.
Hani yaşayacaktı halkların kardeşliği, hani ya sev ya terk et mantıksızlığıyla yaşanmayacaktı artık ilişkiler, hani savunacaktık bir aradalığımızı!
Ne zaman kaybettik insanlığımızı, nasıl düşman edildik birbirimize, nasıl ekildi bu nefret tohumları içimize?
Zor sorular…
Ben şimdi bunları kendime de soruyorum sizlere de!
İlginizi çekebilecek yazılar:
Bir yorum var
Yorum yazın:
Sosyal Ağlar
RG Kullanıcısı
Bir Bakışta RG
Öğrenci Özgürlük çocuk ödül ölüm üniversite İnsan Şiir Aşk abd acı AKP alevi Anayasa anne arkadaş ayrılık Başörtüsü baba Dünya darbe değerler deneme deniz devlet Eğitim Edebiyat Ekonomi Facebook Felsefe film güncel gdo gece gelişim hayal hayat Hayyam hikaye huzur istanbul Kültür Kürt Kadın kadın hakları kahve kapitalizm Kar karl marx katliam kaygı korku kurultay Müzik madımak Mavi MHP millet mutluluk osmanlı sessizlik sevgi Sinema sitem Siyaset soğuk sonbahar Türban Türk Türkiye Tanrı Tarih Toplum tutku umut umutsuzluk vatan YÖK Yaşam yalnızlık
WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck and Luke Morton requires Flash Player 9 or better.
En Son Yazılanlar
- Umuda Yolculuk
Hayatta karşı cins ile olan ilişkilerimize baktığımızda, iki tarafın birbirine üstünlük kurma çabasını görürüz. Bu çaba bir tarafın zaferiyl
- Kozumu paylaşırım ama Pozumu asla!
Güçsüzler, "defolup gidin hayatımdan" der. Ben ise "defolup gidiyorum siz rahatınızı bozmayın" demeyi tercih ediyorum. Fena mı ediyorum? Ad
- Kayalıklardan Suya Bırakılan Cümleler
Sanırım küçük yaşlardaydık... Hayal kırıklığının anlamını henüz bilmiyorduk.. Dünya boylu boyunca önümüze uzanmış, bütün isteklerimizi gerçe
- İlahi Komedya
İlahi Komedya, Dante tarafından 14. yüzyılın ilk yarısında yazılmış, İtalyan edebiyatının en meşhur epik şiiri ve dünya edebiyatının önemli
- İçimdeki Buzdan Kadın
[caption id="attachment_2113" align="alignleft" width="300" caption=""][/caption] Bir öyküm vardı. Uzun zaman önce yazmaya başladığım. En in
- Feminizme En büyük Darbeyi Kadın Dedikodusu Vurdu
-Ya sonra işte o da o çocuğun evine gitmiş onu yapmış bunu yapmış. Zaten geçen hafta da onla şunu yapmıştı. Bence bi dahaki hafta da şununl
- Masalları ile 21.yy İstanbul’u – 1
"Demir, Demir ve Gamze Demir bilindik hergün yanından geçtiğiniz, kimi zaman küçük bir tebessümle selam vereceğiniz ama çoğu kez fark etmiye
- Kimsem ol
Beni al, Vur! Vur beni gecelerine... Uykusuzluğum sesindendir, Düşlerim renginden... Hep bir maviyi anımsat bana, Yitirdiğim bir günde, bula
- Küçük Kızın Güncesi-2
Beklenen gün gelmişti... Konuşmalarından sonra koskoca 32 saat kalmıştı büyük buluşmaya. Ve o 32 saat geçmişti işte. Birazdan caddenin karşı
katılıyorum. yalancılar artık hesap vermeli.