Çocukluğunun Gelini
23 Mart 2011, 20:33
Garlardan geçiyorum. Özlemişim bu telaşı, herkes bir yerlere varmak için koşuşturuyor, ellerinde bavullar, belki sıcak kucaklaşmalar, belki zoraki! Kimi gülerek karşılıyor, kimi ağlayarak el sallıyor. “Yolcu kalmasın” diye bağıranlar. Bin telaş! Ben mi neredeyim bu esnada? Ben tam keşmekeşin ortasında; durduğum yerde rüzgar yüzüme çarpıyor, sızlıyor etlerim. Ufak bir çanta sırtımda, ne koyabilirim ki sonuçta başka? Bütün eşyalarım, yüküm, içimdeki bavulda… Fütursuzca insanlara bakıyorum. Belki boş, bomboş, başıboş… Yollara vuruyorum ama bildiğim bir şey var , çok iyi hemde: İnsanoğlu istediği kadar uzaklaşsın içindekileri bırakamıyor, onunla gidiyor. Yani bu gitmek aslında kaçış değil, varmaya gitmektir! Peki varacağım yer neresidir? Kararımda hemfikirim. Mütereddit değilim anlayacağınız! İlk defa belki de “keşke”li cümlelerim yok. Yüreğimi ferahfeza eden belki de tek şey bu; yapabileceğim herşeyi yaptım ben iliklerime kadar!
O kadar şeffaftım ki; ne usandım, ne utandım. Dönüp bakıyorum semaya öyle bir kara sevda salmışım ki, öylesine güzel uçuyor ki! Bunu da gördü, öğrendi yüreğim diyorum. Ne bunaldım, ne bulandım. Net adımlardı hep attıklarım. Bu da bir nevi yolculuktu ve ben gelirken sana tek yön bileti almıştım oysa ki! Saygı yitirildi, duvarlarım kırıldı ve sen yol inşaa ettin gitmem için, uğurlamadın, el sallamadın. Bağırışların öyle silah sesinde ki kulaklarımda patlıyor ve ben vuruluyorum, yürüyorum, arkamdan kan akıyor geldiğim yol boyunca. Çocukluğunun gelininin üzerindeki bembeyaz elbise şimdi kandan kıpkırmızı!
Oysa Şems ne demişti: “Yorulacaksan, zorlanacaksan, şikayetçi olacaksan , keşkelere sığınacaksan, söze ‘ama’ diye başlayacaksan, girme aşk yoluna; aşk yolunda dönüş yoktur! Aşk der ki sana:Yolumdaysan başım feda yoluna; ama bil ki senin de başını isterim yoluma. Kahır, kapris gelecekse senden amenna! Ama ayağına diken batarsa yolumda ah edip vahlanma! Aşk bilek gücü değil, yürek gücüdür. Yüreğin yetmiyorsa düşme yollara!”
Madem yüreğin yetmiyordu, ne diye düştün yoluma?
Burcu Gül
Yazan: İlginizi çekebilecek yazılar:
Toplam 8 yorum yapılmış
Yorum yazın:
RG Kullanıcısı
RG Yazarı Olmak
Radikal Genç'te Nasıl Yazı
Yazarım?
En Son Yazılanlar
- Gençliğin “Siyasal Sosyolojisi”
Haftasonunda uzun süredir görmediğim “eski dostlarımla” bir araya geldim. Bir taraftan “Nevizade geceleri”ni tekrar yaşadık, diğer taraftan
- Dünyanın En Güzel Arabistanı Şiirlerindeki Erkek Egemenliği
Dünyanın En Güzel Arabistanı Şiirlerindeki Erkek Egemenliği[1] Kadın, erkek arasındaki biyolojik farklılığın dışında, onların kadın
- Zamansız Duygular
Seni hatırlamak en olmadık zamanlarda, en olmadık duygularla, Belki bir şiirde, en sevilen şair'de, Sözcüklerde bulmak adını, Dalga
- TUTUKLU VE HÜKÜMLÜLERLE BÜYÜK TANIŞMA
Dünyada terör örgütü üyesi olduğu gerekçesiyle tutuklu bulunan kişilerin yarıya yakını Türkiye cezaevlerinde yatmaktadır. Toplantı ve göst
- Vicdani Ret
Bireyin; hukukun öngördüğü bir zorunluluğa veya izin verdiği bir uygulamaya (zorunlu askerlik hizmeti, zorunlu aşı uygulaması, kürtaj vb.) v
- Babalığımı Taşıdığım Yer
Ben de karısı oldum üvey babamın. Çocukluğum ve kızlığım ondadır. Kadınım ben şimdi. Bana bir el değdi bir gece, kadın oldum. Her yanı yamal
- Bu Kütüphanenin Raflarında “İnsan Kitaplar” Var!
Etnik kökeni, cinsel eğilimi, inancı, kültürel kimliklerinden dolayı ötekileştirilen ‘insan kitaplar’ın hakkında konuşmak yerine kendisiyle
>> Tüm Yazılar
>>RG'nin Sponsoru Olduğu Tüm Etkinlikler
RG Sosyal Ağlar
YENİ ZIRHIN HAYIRLI OLSUN
“zırh” tan kastımıza bağlı aslında bu hayırlılık
ben hiç kimsenin boş yere acı çekmesini istemem. acının bir zırh olarak ruhunu koruyacağına inanırım.
kalemine sağlık çok güzel bir yazı. özellikle son cümle mükemmeldi.”Madem yüreğin yetmiyordu, ne diye düştün yoluma”
Doğru, ruhumu koruyorum gayem bu, çok teşekkür ederim Sayın MaviŞapka…
Öyle değil midir ? Hep gelirler bin heyecanlar, sonra yüreklerinin ,bizim yüreğimize yetmediğini görünce gitmek için ellerinden geleni yaparlar…Varsın olsun, canları sağolsun, yüreğimiz dipdiri ayaktadır her daim, kocaman!Teşekkür ederim yorumun için
evet… aslında farkında değiller. bu gün sevgisini, inancını, aşkını bitiren yarın kendi değerlerini bitirir. değerler bittiği zamanda kişinin ve kişiliğin hiç bir anlamı kalmaz. ki bir bakıma bitki de canlıdır…
Çok sevdim bu yazıyı çok! Elinize, yüreğinize sağlık…
çok teşekkür ederim…